Zaburzenia miofunkcjonalne to nieprawidłowe połykanie u dzieci oraz osób dorosłych. Język podczas połykania przyjmuje nieprawidłową pozycje i napiera na zęby. Ten problem został zauważony przez ortodontów. Siła języka wpływa niekorzystnie na oddziaływanie aparatów ortodontycznych. W tej terapii chodzi o przetrwały tzw. niemowlęcy typ połykania, gdzie podczas połykania język wysuwa się do przodu. Pierwotny wzorzec ssania ulega zmianie przez prawidłowe ssanie piersi i skierowanie języka ku podniebieniu twardemu. Język jest skomplikowanym splotem mięśni dzięki któremu transportowane są ślina i pożywienie. Bywa tak, że język nie jest  w stanie wytworzyć prawidłowego podciśnienia potrzebnego do prawidłowego połykania czyli poprzez przyssanie do podniebienia twardego. Wtedy następuje tzw . kompensacja – używane są mięśnie sąsiednie. W terapii miofunkcjonalnej chodzi o wyrównanie napięcia oraz funkcji mięśni twarzy i mięśni żwaczy. Zaburzenia w obszarze ustno – twarzowym są ściśle powiązane z zaburzeniami napięcia w obszarze całego ciała.